Η σημασία των δηλώσεων του κυρίου Δένδια (γράφει ο Δημήτρης Μακροδημόπουλος)

Δημοσιεύτηκε στις: at 22:45
36 0

Ο  ΥΠΕΞ κ. Δένδιας δήλωσε στην εφημερίδα Arab News κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στη Σαουδική Αραβία: «Η Ελλάδα πιστεύει στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Δεν πρόκειται να ξεκινήσει να σκάβει τον πυθμένα της Μεσογείου Θάλασσας για να βρει αέριο, για να βρει πετρέλαιο, για έναν πολύ απλό λόγο. Χρειαζόμαστε 10 ή 20 χρόνια για να το βρούμε και να το εκμεταλλευτούμε κι από άποψη κόστους-οφέλους θα είναι πολύ πιο ακριβό απ’ ό,τι, για παράδειγμα, στη Σαουδική Αραβία. Άρα από οικονομική άποψη δεν οραματίζομαι ότι η Ελλάδα θα γίνει μια χώρα παραγωγής πετρελαίου». Για να προσθέσει: «Και με όλο το σεβασμό, το Αιγαίο, για παράδειγμα, είναι ένας παράδεισος επί της γης. Δεν σκοπεύουμε να το μετατρέψουμε σε έναν Κόλπο του Μεξικό». Άνθρακες λοιπόν ο θησαυρός με τον οποίο μας νανούριζαν και μας ξεσήκωναν τόσα χρόνια; Ποιοί ευθύνονται γιαυτό;

Ό Νταν Ραμπίνοβιτς, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ, ερωτηθείς για τον East Med και για τα οικόπεδα υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο ισχυρίστηκε: «Είναι μια συζήτηση του χθες. Έχουμε μπει στην εποχή των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας λόγω των μεγάλων εξελίξεων στην τεχνολογία που σημειώθηκαν γύρω στο 2018 ενώ η δυναμική του πετρελαίου και του φυσικού αερίου στην περιοχή αναπτύχθηκε μεταξύ 2012 και 2017. Όλοι, και εμείς στο Ισραήλ, πιστεύαμε ότι ήλθε η ώρα για πλουτισμό. Όλα διαψεύδονται σήμερα. Το φυσικό αέριο που όλοι γιόρταζαν πριν 10 χρόνια ανήκει πλέον στο παρελθόν».

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι όλα θα ανατραπούν στην Ανατολική Μεσόγειο από τη μια μέρα στην άλλη, ότι απαξιώνεται πλήρως ως προς τις ενεργειακές πηγές της, ότι οι εταιρείες που ήδη εξορύσσουν  φυσικό αέριο στην Αν. Μεσόγειο για λογαριασμό του Ισραήλ και της Αιγύπτου θα σταματήσουν. Η πολιτική της χώρας μας είναι να παραπέμπει τα προβλήματα με την γείτονα στις καλένδες, να διαιωνίζονται, όμως αυτό που μας λέει ο Νταν Ραμπίνοβιτς είναι ότι υπάρχουν ζητήματα με ημερομηνία λήξης, που δεν μας περιμένουν, όπως είναι το ενδιαφέρον των πετρελαϊκών εταιρειών να επενδύσουν σε νέες έρευνες και εξορύξεις Λόγω της πανδημίας που οικονομικά οδήγησε πολλές σε αδιέξοδο, κυρίως λόγω της στροφής σε ΑΠΕ και του κόστους εξόρυξης στην Ανατολική Μεσόγειο, δεν προβαίνουν σε νέες επενδύσεις και διακόπτουν τις έρευνες. Ήδη έχουν διακοπεί οι έρευνες στα οικόπεδα της κυπριακής ΑΟΖ, μέχρι και η Exxon Mobil αποχώρησε. Με άλλα λόγια ο κ. Δένδιας με τις δηλώσεις του στην εφημερίδα Arab News, ποιεί την ανάγκη φιλοτιμία όπως λέμε, διότι η χώρας μας, όπως σε όλους τους τομείς, είναι πλήρως εξαρτημένη και στον τομέα της έρευνας και της εξόρυξης φυσικού αερίου. Γιαυτό οι ευθύνες της Αθήνας και της Λευκωσίας είναι τεράστιες για την απώλεια του εθνικού πλούτου διότι ολιγώρησαν.

Διότι, τα κράτη της Ανατολικής Μεσογείου που δεν ενεπλάκησαν σε στείρα αντιπαράθεση, όπως η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία με την Τουρκία, δεν υπονόμευσαν τα εθνικά τους συμφέροντα, δραστηριοποιήθηκαν άμεσα και αξιοποιούν ήδη σε σημαντικό βαθμό τους ενεργειακούς πόρους τους. Μάλιστα αναζητούν και βρίσκουν τρόπους προώθησης των μελλοντικών εξαγωγών φυσικού αερίου στις αγορές. Διότι η κατασκευή του αγωγού East Med αμφισβητείται λόγω του κόστους, πάνω από 6 δις ευρώ, και της άρνησης της Ευρωπαϊκής Τράπεζα Επενδύσεων, όπως και των εμπορικών, να χρηματοδοτούν έργα εξόρυξης ορυκτών καυσίμων. Έτσι, η αβεβαιότητα με τον East Med και η κυπριακή εκκρεμότητα οδήγησαν την Αίγυπτο (κοίτασμα “Ζορ”) και το Ισραήλ (“Λεβιάθαν” και “Ταμάρ”) σε άλλες αναζητήσεις. Την αποστολή δηλαδή του φυσικού αερίου των πηγών τους στους δύο σταθμούς LNG, “Δαμιέττα” και “Ιντκου”, μετατροπής του φυσικού αερίου σε υγρή μορφή που διαθέτει η Αίγυπτος, και εκείθεν με πλοία LNG στην Ευρώπη. Μάλιστα το Ισραήλ συζητά πάλι το ενδεχόμενο μεταφοράς ποσότητας αερίου μέσω της Τουρκίας. Όμως το Ισραήλ και η Αίγυπτος οριοθέτησαν τις ΑΟΖ με τις γειτονικές χώρες. Αντίθετα η Λευκωσία αφού έπραξε το ίδιο με το Ισραήλ και την Αίγυπτο, απέκλεισε την Τουρκία με το μεγαλύτερο μήκος ακτογραμμής στην Αν. Μεσόγειο, παρόλο που η ύπαρξη της τουρκοκυπριακής κοινότητας δημιουργούσε δυνατότητες προσέγγισης.

Και η Τουρκία; Θα ξεχάσει τις ενεργειακές πηγές της Ανατολικής Μεσογείου; Κάθε άλλο. Η Τουρκία έχει αυτονομηθεί ήδη στις μελέτες και στις έρευνες με τα ερευνητικά σκάφη και τα γεωτρύπανα που έχει προμηθευτεί αντίθετα με εμάς. Αν επρόκειτο να αποσυρθεί από την εκμετάλλευση τους δεν θα υπέβαλε με το Μουσταφά Ακιντζί τον Ιούλιο του 2019 πρόταση για τη συγκρότηση κοινής επιτροπής υδρογονανθράκων, για τον διαμοιρασμό των κερδών και τις υφιστάμενες αδειοδοτήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ. Ούτε βέβαια προ τριμήνου μόλις, στις 2 Φεβρουαρίου, ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου θα δήλωνε από την Κύπρο: “Αν στην Κύπρο καταφέρουμε να βρούμε τον τρόπο του διαμοιρασμού των εσόδων του φυσικού πλούτου, τότε θα έχουμε επιλύσει το 50% του ζητήματος της Ανατολικής Μεσογείου”. Με άλλα λόγια οι υδρογονάνθρακες πέραν της οικονομικής τους σημασίας, ήταν το μέσον προσέγγισης των δύο κοινοτήτων της Κυπριακής Δημοκρατίας για την επίλυση του κυπριακού προβλήματος αλλά και της άμβλυνσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Σχετικά άρθρα