Περί συναινέσεως, δημοκρατίας και δημοσίου διαλόγου
Στον εορτασμό των δεκαπέντε χρόνων εκδόσεως ημερησίας εφημερίδος,στις 8/12/25,εκλήθησαν να μιλήσουν ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής και ο Ευάγγελος Βενιζέλος πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και υπουργός κυβερνήσεων του παρελθόντος. Οι παρευρισκόμενοι προσκεκλημένοι ,είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν,δύο ομιλίες εξαιρετικές,που αναφέρονταν στην Ευρώπη του σήμερα,στο διεθνές διαμορφούμενο πολιτικό κλίμα που βρίσκει απροετοίμαστη την χώρα και την Ευρώπη,αλλά και την υπάρχουσα κατάσταση στην Ελλάδα.
- Ομιλία Βενιζέλου
Εντύπωση προεκάλεσε ο μεστός λόγος του καθηγητού Βενιζέλου,η αναφορά του στην σημαντικότητα της φιλελεύθερης δημοκρατίας και φυσικά ο τρόπος ασκήσεώς της δημοκρατίας στην Ελλάδα. Σημείωσε ότι αυτήν την χρονική περίοδο στην χώρα, η εξουσία είναι μονοπρόσωπη. Εδήλωσε υπερήφανος για τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ που συμμετείχε,ιδιαιτέρως για την κυβέρνηση του Κ.Σημίτη,αναφέρθηκε δε με υπερηφάνεια στην συγκυβέρνηση του με πρωθυπουργό τον Αντώνη Σαμαρά. Γενικώς,το κλίμα μεταξύ των ομιλητών υπήρξε εξαιρετικό,τονίζοντας όμως αμφότεροι το σημαντικό της συνυπάρξεώς τους στα έδρανα του κοινοβουλίου κατά το παρελθόν και φυσικά την σημασία της διαθέσεως για πολιτισμένο δημοκρατικό διάλογο,μεταξύ των διαφοροποιημένων πολιτικά και ιδεολογικά πολιτικών. Υπαινίχθηκε δε ο ομιλητής την έλλειψη ουσιαστικού πολιτικού διαλόγου.
- Τοποθέτηση Κώστα Καραμανλή
Ανάλογη ήτο και η άποψη του Κώστα Καραμανλή,που με την εκπληκτική χρήση των σωστών Ελληνικών,απεικόνισε το σήμερα της Ελλάδος,με κομψό ,αλλά πλήρως ευκρινή κριτικό λόγο. Αναφέρθηκε στην άνευ ουσίας και μόνον επικοινωνιακή είδηση,στα μή ανεξάρτητα μέσα ενημερώσεως στην ένδειξη και πίστη του κόσμου για ανυπαρξία ανεξάρτητης δικαιοσύνης και φυσικά στην τεχνιέντως κατάργηση της μεσαίας οικονομικής τάξεως,που απέχει πολύ ,αυτής των εχόντων και κατεχόντων τον μή παραγωγικό πλούτο. Υπήρξε σαφής για την υπάρχουσα κατάσταση στην Ευρώπη,που αφίσταται των αρχών πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε η ΕΕ και στάθηκε στην κρίση που περνάει. Αναφέρθηκε στην αναγκαιότητα συναινέσεων,πόσο μάλλον που τα τελευταία χρόνια δεν υπάρχουν λόγοι πολιτικών διενέξεων και διχασμού των πολιτών,όπως υπήρχαν την περίοδο μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και κατά την διάρκεια του εμφυλίου. Τις φρικαλεότητες και τις απώλειες του συμμοριτοπολέμου,δεν τις ανέφερε,στηρίζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την άποψη της δυνατότητος συνυπάρξεως σε ευπρεπή δημόσιο διάλογο ατόμων διαφορετικού ιδεολογικού υποβάθρου.
Αμφότεροι οι ομιλητές,επισήμαναν την ανάγκη ομοψυχίας και μή διαιρέσεως των πολιτών στα ανακύπτοντα προβλήματα της καθημερινότητος. Ο κ. Βενιζέλος αφιέρωσε μέρος του λόγου του στο να κάνει σαφές ότι τα πολιτικά πρόσωπα έχουν υποχρέωση να αποδέχονται την κριτική όσο σκληρή κι αν είναι αυτή,τονίζοντας μάλιστα ότι ο ίδιος είχε δεχθεί σκληρή δίκαιη και άδικη πολλές φορές κριτική από την εφημερίδα για την δεκαπεντάχρονη παρουσία της οποίας μιλούσε,αλλά αυτό δεν τον έκανε να μην αποδεχθεί την πρόσκληση.
Ο Κώστας Καραμανλής,αναφέρθηκε στην υποβάθμιση του δημοσίου λόγου,για τον οποίο απαιτείται σοβαρότητα,νηφαλιότητα και επιχειρήματα και η υποβάθμιση αυτή οδήγησε στο να γίνεται ο δημόσιος λόγος με συνθήματα. Άγγιξε το θέμα της Δικαιοσύνης ,με τρόπο μή παρερμηνεύσημο,τονίζοντας ότι ο τρόπος που διερευνάται το θέμα των υποκλοπών,ωθεί στην αμφισβήτηση της δικαστικής διερευνήσεως. Έγινε αναφορά ακόμη και στον τρόπο λειτουργίας της εξεταστικής επιτροπής του Εθνικού Κοινοβουλίου για το μείζον θέμα του ΟΠΕΚΕΠΕ,που δεν εμπνέει καμία εμπιστοσύνη στους πολίτες. Παραλλήλως ο έτερος ομιλητής,ήταν περισσότερο τολμηρός,θέτοντας το θέμα των αμφισβητήσεων της δικαιοσύνης και στο θέμα της Novartis,στο οποίο εμπλέκεται ακουσίως ο Αντώνης Σαμαράς και ο ίδιος. Επανέλαβε στην ομιλία του,ότι η φιλελεύθερη δημοκρατία ,απαιτεί την ύπαρξη κράτους δικαίου. Υπήρξε με τον λόγο του ,ασκών σκληρή κριτική στην κυβέρνηση,έχοντας δε την ευχέρεια και την δυνότητα της ελληνικής γλώσσης,αλλά και το ύφος του καθηγητού,δεν άφησε περιθώρια παρερμηνείας των λεγομένων του.
Ο πρώην πρωθυπουργός,επέμεινε στο αδιαίρετο των πολιτών,εφιστώντας την προσοχή στην ενότητα,δεδομένου ότι η χώρα απειλείται και χρειάζεται μία σοβαρή εξωτερική πολιτική πλην των εξοπλισμών. Χρειάζεται εν προκειμένω η συνεχής επίκληση του Διεθνούς Δικαίου να υποχωρήσει,προκειμένου η χώρα να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο της απειλής. Έμεινε δε στην αναφορά,ότι η ενωμένη Ευρώπη είναι κατώτερη των περιστάσεων.
Όντως η παρέμβαση αμφοτέρων των ομιλητών,ιδιαιτέρως την περίοδο αυτή που οι αγρότες δικαίως αγωνίζονται για τα αιτήματά τους,που έχουν άμεση σχέση με την έλλειψη αγροτικής πολιτικής και την κατάχρηση των οφελημάτων της ΕΕ ,από συγκεκριμένες μειονότητες μή αγροτών,φίλα προσκειμένων στον ηγεμόνα και την παρέα του,υπήρξε σημαντική. Ευχή να υπήρξαν ευήκοα ώτα ,να άκουσαν τις εκκλήσεις τους για σύμπνοια,ώστε η τεχνιέντως δημιουργουμένη μέσω των ΜΜΕ και των μέσων κοινωνικής δικτυώσεως αντιπαλότητα μεταξύ των εξεγερμένων αγροτών και των πολιτών,να μην δημιουργήσει δυσάρεστες εξελίξεις.
Η καθοδηγούμενη παραπληροφόρηση που άρχισε αμέσως μετά το πέρας της εκδηλώσεως,δεν αφήνει πολλές ελπίδες,όπως και η φημολογούμενη απαγόρευση να παραστούν στην εκδήλωση εν ενεργεία υπουργοί και βουλευτές. Ο δημοσιογραφικός χαρακτηρισμός ως ανυπακοή την παρουσία του ΥΕΘΑ,εμμέσως επιβεβαιώνει την φήμη.
Κάτι ανάλογο βεβαίως δεν ελέχθη για τον ΠτΒ,ευτυχώς.
Η ρήση του Κώστα Καραμανλή,ότι με την τεχνολογία ,την διαδικτυακή ενημέρωση και την τεχνητή νοημοσύνη,δεν τίθεται ζήτημα το πόσο γρήγορα θα μεταδοθεί η είδηση,αλλά το πώς θα μεταδοθεί και πόσο αληθινή είναι αυτή που θα φθάσει στα αυτιά του πολίτου,φρόντισαν τα έμμισθα παπαγαλάκια να επιβεβαιωθεί.
Εν κατακλείδι οι δύο ομιλίες τόσο του πρώην πρωθυπουργού,όσο και του κ. Βενιζέλου,υπήρξαν πλήρεις αληθινών στοιχείων,εκπεφρασμένης κοσμίως αγωνίας για το μέλλον της Ευρώπης, αλλά πάνω απ΄όλα της Ελλάδος και προτάσεων που καλόν είναι να μελετήσουν οι άριστοι.
Καλόν είναι να γίνει κατανοητό ,ότι το δυσοίωνο κλίμα στην χώρα,δεν αναχαιτίζεται με τους πανηγυρισμούς για την εκλογή Πιερρακάκη στην προεδρεία του Eurogroup,που προοιωνίζει οικονομικούς και όχι μόνον Εθνικούς συμβιβασμούς,αλλά με την προσέγγιση των πολιτών,την καταγραφή και την επίλυση των προβλημάτων που τους ταλανίζουν.
